ORCID Członkowie Rady Doradczej Naukowców

Timothy Adivilah Balag'kutu jest badaczem/naukowcem, orędownikiem polityki i ekspertem w dziedzinie zarządzania o zróżnicowanej wiedzy i bogatym doświadczeniu. Obecnie jest zastępcą dyrektora ds. badań w Instytucie Zasobów Naturalnych i Zrównoważonego Rozwoju oraz pracownikiem naukowym w Earth System Governance Network.

Wcześniej był wykładowcą w Babson College, gdzie prowadził zajęcia z zakresu współczesnej Afryki, polityki globalnej, rozwoju międzynarodowego i zarządzania środowiskiem. Posiada doktorat z zakresu zarządzania globalnego i bezpieczeństwa człowieka z McCormack School of Policy and Global Studies na Uniwersytecie Massachusetts w Bostonie; dwa tytuły magistra z zakresu stosunków międzynarodowych i nauk politycznych z Uniwersytetu Ohio; oraz tytuł licencjata z nauk politycznych i suahili z Uniwersytetu Ghany w Legon. Studiował również na Uniwersytecie Dar es Salaam w ramach rocznego stypendium z zakresu znajomości języków.

Jego badania ukazały się w: The Extractive Industries and Society; Routledge Handbook of Environmental Conflict and Peacebuilding (2018); A Research Agenda for Global Environmental Politics (Edward Elgar, 2018); Corporate Social Responsibility and Canada's Role in Africa's Extractive Sectors (University of Toronto Press, 2019); African Studies Quarterly, a także w nadchodzących publikacjach w Commonwealth and Comparative Politics i Routledge Handbook on Natural Resources in Africa.

Dr Nait Mohamed jest badaczem immunologii w Instytucie Ragon w Mass General Brigham, MIT i Harvardzie, gdzie zajmuje się odpowiedziami na szczepionki i badaniami nad chorobami zakaźnymi. Uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Nauki i Technologii Houari Boumediene (USTHB) w Algierii. Przed przeprowadzką do Stanów Zjednoczonych pełnił funkcję adiunkta w USTHB, gdzie wykładał immunologię i uczestniczył w rozwoju programów szkoleniowych z zakresu nauk przyrodniczych.

Aktywnie angażuje się w komunikację naukową i szerszy ekosystem publikacji naukowych. Dr Nait Mohamed jest redaktorem czasopism Cell Press i Nature Portfolio.
oraz Taylor & Francis, i wierzy, że praca redakcyjna i konstruktywne recenzje są istotnymi elementami kształtowania odpowiedzialnych naukowców.

Dr Nait Mohamed uczestniczył również w programach AAAS, TWAS i innych międzynarodowych sieciach, które podkreślają znaczenie współpracy, etycznego prowadzenia badań oraz przekładania wiedzy na korzyści społeczne i dyplomatyczne. Jest zaangażowany w zacieśnianie więzi między afrykańskimi i globalnymi środowiskami naukowymi oraz wspieranie inicjatyw, które zwiększają potencjał naukowy i dostępność wiedzy na całym kontynencie.

Sima Berendes ma wykształcenie medyczne i w dziedzinie zdrowia publicznego oraz ponad piętnastoletnie doświadczenie kliniczne, badawcze, dydaktyczne i charytatywne zdobyte w Niemczech, Francji, USA, Wielkiej Brytanii i różnych krajach o niskich i średnich dochodach.

Sima pracowała na przykład jako lekarz prowadzący badania i koordynator badań klinicznych związanych z HIV/AIDS w projekcie badawczym College of Medicine/Johns Hopkins University w Malawi; podczas pracy w Liverpool School of Tropical Medicine Sima brała również udział w projekcie finansowanym przez UE, mającym na celu wsparcie Ministerstwa Zdrowia w Libii w opracowaniu pierwszej krajowej strategii dotyczącej HIV/AIDS.

W 2019 roku Sima dołączyła do Wydziału Zdrowia Populacji w London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSTHM) jako pracownik naukowy w obszarze zdrowia cyfrowego oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. Uczestniczyła również w pracach projektu LSHTM Vaccine Confidence Project, związanego z organizacją webinariów dotyczących szczepień przeciwko COVID-19 w różnych krajach europejskich.

Dr Don Brower zajmuje się technologią biblioteczną i infrastrukturą badawczą od 2012 roku. Interesuje się opracowywaniem i promowaniem standardów oraz narzędzi usprawniających zarządzanie danymi badawczymi w całym cyklu ich życia. Obecnie współpracuje z CI Compass, Centrum Doskonałości NSF. Brał udział w wielu projektach, w tym w społeczności Samvera, Fedorze i GeoBlacklight. Jest adiunktem w Centrum Informatyki Badawczej Uniwersytetu Notre Dame i posiada doktorat z matematyki.

Jego badania koncentrują się na projektowaniu i rozwoju systemów i usług wspierających infrastrukturę badań naukowych. Specjalizuje się w wirtualnych środowiskach badawczych, technologiach wspomagających otwartą naukę, infrastrukturach danych, środowiskach pracy zespołowej, modelach referencyjnych dla systemów złożonych, wyszukiwaniu informacji, analizie danych, publikowaniu danych oraz innowacyjnych praktykach komunikacji naukowej. Jego praca łączy badania i rozwój, przyczyniając się znacząco do realizacji licznych projektów finansowanych ze środków UE, poświęconych rozwojowi bibliotek cyfrowych i infrastruktury danych.

Obecnie pełni funkcję dyrektora naukowego infrastruktury D4Science.org, kluczowej platformy wspierającej otwartą naukę i badania prowadzone w ramach współpracy.

Dr Paulina Carmona-Mora jest biomedyczką mieszkającą w Sacramento w Kalifornii w USA. Ukończyła studia licencjackie z biochemii w Chile i uzyskała tytuł doktora nauk medycznych w Australii. Badania dr Carmony-Mory koncentrują się na zrozumieniu ekspresji i regulacji genów w zaburzeniach neurologicznych i rozwojowych z wykorzystaniem narzędzi molekularnych i genomicznych.

Poza działalnością badawczą, była członkinią Global Young Academy, Ekpa'palek i UN SDSN Youth. Angażuje się w wiele międzynarodowych i interdyscyplinarnych inicjatyw związanych z polityką naukową i dyplomacją naukową. Dr Carmona-Mora jest obecnie recenzentem ekspertem raportu GEO-7 UNEP i członkiem globalnego zespołu ekspertów Międzynarodowej Rady Nauki.

Lisa Jo Elliott kieruje Laboratorium Użyteczności i Systemów Interaktywnych na Uniwersytecie Stanowym Pensylwanii w Erie. Laboratorium prowadzi badania i projektowanie w zakresie doświadczenia użytkownika w ramach wielomilionowego grantu na produkt dla przedsiębiorców. Dr Elliott była również współgłównym badaczem w grantach Narodowego Funduszu Nauki. Ostatnio ukończyła podręcznik do psychologii inżynierskiej dostępny w bibliotece Open Education Network. Angażuje się w projektowanie inkluzywne poprzez kształcenie badaczy, inżynierów, przedsiębiorców i projektantów. Dr Elliott uzyskała doktorat z psychologii inżynieryjnej na Uniwersytecie Stanowym Nowego Meksyku w Las Cruces w stanie Nowy Meksyk w USA.

Posiada doświadczenie w branży, pracując jako inżynier ds. użyteczności w dużej korporacji i dla małych przedsiębiorców. Dr Elliott jest członkiem Human Factors and Ergonomics Society i zasiada w radzie naukowej organizacji Applied Human Factors and Ergonomics.

Dr Samuel Mores Geddam to doświadczony naukowiec i badacz z ponad 13-letnim doświadczeniem w szkolnictwie wyższym, specjalizujący się w zasobach ludzkich, analityce biznesowej i zarządzaniu. Obecnie, będąc adiunktem na Uniwersytecie St. Joseph w Bengaluru w Indiach, ugruntował swoją pozycję lidera w dziedzinie badań naukowych, koncentrując się na integracji technologii i zarządzania. Dr Samuel uzyskał tytuł doktora na Presidency University w Bengaluru w Indiach, gdzie jego badania dotyczyły inteligentnego wspomagania rozwoju człowieka za pomocą sztucznej inteligencji z wykorzystaniem Modelu Akceptacji Technologii (TAM). Jest autorem licznych publikacji na tematy takie jak wdrażanie sztucznej inteligencji, zrównoważony rozwój i zachowania organizacyjne, zdobywając wyróżnienia na konferencjach międzynarodowych za najlepsze referaty. Jego wkład badawczy jest doceniany na platformach takich jak Scopus i Web of Science.

Dr Samuel, oddany naukowcowi, był konsultantem podczas licznych warsztatów poświęconych zaawansowanym metodologiom badawczym, narzędziom statystycznym i zastosowaniom sztucznej inteligencji. Biegle posługuje się narzędziami takimi jak SPSS, AMOS, R i Tableau, pomagając profesjonalistom i studentom w osiąganiu sukcesów w badaniach opartych na danych. Z pasją do innowacji i dzielenia się wiedzą, dr Samuel łączy mentoring z krytycznym myśleniem, aby wspierać wpływowe inicjatywy akademickie i napędzać znaczący postęp w edukacji i badaniach naukowych.

Prof. dr Jesse Gitaka jest kenijskim lekarzem-naukowcem specjalizującym się w badaniach i wdrażaniu chorób zakaźnych oraz diagnostyki punktowej. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Nairobi, uzyskał tytuł magistra medycyny tropikalnej oraz doktorat z nauk medycznych na Uniwersytecie Nagasaki w Japonii. Na Uniwersytecie Mount Kenya w Thika jest dyrektorem założycielem Centrum Eliminacji Malarii i Centrum Badań nad Chorobami Zakaźnymi. Kieruje Gitakalab, inicjując innowacyjne badania nad wysoce niezawodną diagnostyką punktową zakażeń, takich jak uleczalne zakażenia przenoszone drogą płciową (CuSTI) i malaria w ciąży. Dzięki zaawansowanym technikom, takim jak izotermiczna analiza kwasów nukleinowych oparta na CRISPR, urządzenia typu lab-on-a-chip, maty z włókien i odczyty ze smartfonów, jego praca umożliwia szybkie wykrywanie patogenów na miejscu w warunkach ograniczonej dostępności zasobów, zmniejszając ryzyko wcześniactwa, martwych urodzeń i zgonów noworodków.

Profesor Gitaka, członek Afrykańskiej Akademii Nauk, stypendysta programu Future Leaders—African Independent Researchers (FLAIR) oraz stypendysta programu Next Einstein, jest autorem licznych publikacji i aktywnie wspiera młodych naukowców. Inwestuje w stażystów. Jego bogate doświadczenie w badaniach klinicznych, biologii molekularnej, epidemiologii i naukach wdrożeniowych sprzyja współpracy w ramach sieci badawczych.

Jako główny badacz w wielu badaniach zajmuje się rozwojem zdrowia matek i noworodków, monitorowaniem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz innowacyjnymi strategiami mającymi na celu poprawę wyników opieki zdrowotnej na całym świecie.

Andre Leon S. Gradvohl uzyskał tytuł licencjata informatyki na Uniwersytecie Federalnym Ceará — Brazylia (1997), tytuł magistra inżynierii elektrycznej i informatyki na Technologicznym Instytucie Aeronautyki — Brazylia (2000) oraz doktorat z inżynierii elektrycznej i komputerowej na Uniwersytecie Campinas (UNICAMP — 2005) — Brazylia. Posiada również tytuł specjalisty w dziennikarstwie naukowym z Laboratorium Zaawansowanych Studiów Dziennikarskich/UNICAMP (2010). W 2014 roku odbył staż podoktorski w Laboratoire d'Informatique de l'Université Pierre et Marie Curie w Paryżu, Francja. Prof. Gradvohl był kierownikiem studiów licencjackich z informatyki i inżynierii komputerowej na Uniwersytecie w Sao Francisco (2008 — 2010) oraz kierownikiem studiów licencjackich z systemów informatycznych i analizy i rozwoju systemów w Szkole Technologicznej/UNICAMP (2012 — 2013).

Obecnie jest profesorem nadzwyczajnym w Szkole Technologii Uniwersytetu UniCAMP, gdzie wykłada systemy operacyjne, bezpieczeństwo informacji i obliczenia o wysokiej wydajności (HPC). Posiada również doświadczenie badawcze w dziedzinie informatyki, a w szczególności obliczeń rozproszonych, HPC, bezpieczeństwa informacji i astroinformatyki. Jest starszym członkiem IEEE i należy do grupy badawczej zajmującej się inteligentnymi systemami decyzyjnymi o wysokiej wydajności.

Jest badaczem i orędownikiem idei otwartej nauki, który od lat 1990. XX wieku przyczynia się do rozwoju polityki otwartej nauki na całym świecie dzięki bogatemu doświadczeniu w dziedzinie nauki (chemia), publikacji naukowych, otwartego dostępu, otwartych danych i nauki obywatelskiej. Zajmuje się badaniami i praktyką naukową, społeczeństwem oraz transformacją nauki i społeczeństwa (otwarta nauka), koncentrując się na transformacji dystrybucji informacji akademickiej (udostępnianie wiedzy za pośrednictwem Internetu).

Początkowo studiował chemię na Uniwersytecie Tokijskim (tytuł magistra), a następnie wykorzystał swoje umiejętności informatyczne do tworzenia czasopism elektronicznych dla Japońskiego Towarzystwa Chemicznego. Od momentu zatrudnienia w Japońskim Towarzystwie Chemicznym pracuje nad restrukturyzacją i usprawnieniem zarządzania publikacjami, w tym nad wdrożeniem otwartego dostępu (2005) i propagowaniem altmetrii. Po pełnieniu wielu funkcji w świecie wydawniczym, przeniósł się do NISTEP, aby przewidywać przyszłość komunikacji naukowej i samych badań naukowych poprzez dialog z różnymi interesariuszami. Obecnie pełni rolę pośrednika między interesariuszami, promując przejście na nowy paradygmat Otwartej Nauki.

W 2012 roku został mianowany do Narodowego Instytutu Polityki Naukowej i Technologicznej (NISTEP) Ministerstwa Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii (MEXT), gdzie zajmuje się badaniami naukowymi w zakresie polityki. Oprócz badań nad przewidywaniem naukowym i technologicznym, prowadzi ankiety i badania dotyczące otwartej nauki i tworzenia polityki oraz jej wdrażania. W szczególności prowadzi dyskusje na temat transformacji środowiska badań naukowych otaczającego dystrybucję informacji akademickich, w tym działań badawczych, które rozciągają się od artykułów badawczych do danych badawczych, od liczby artykułów i cytowań do altmetrics oraz od naukowców do obywateli, a także tworzenia kompleksowej sieci akademickiej opartej na stałym identyfikatorze (PID) i promuje dialog między powiązanymi sektorami.

Profesor nadzwyczajny i dyrektor Centrum Badań nad Zrównoważonym Rozwojem i Inżynierii Strategicznego Zarządzania Zasobami na Universidad del Desarrollo. Adiunkt w Centrum Inżynierii Ziemi na Uniwersytecie Columbia i obecny mentor w programie Certyfikatu Zrównoważonego Rozwoju HBA dla Centrum Budowania Zrównoważonej Wartości w Ivey Business School w Kanadzie.

W latach 2017–2019 byłem członkiem Panelu Ekspertów Wysokiego Szczebla Komitetu ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego (CFS) FAO.

Od 2019 roku jestem redaktorem ds. recenzji w III Grupie Roboczej Szóstego Raportu Oceniającego IPCC (AR6) i głównym autorem rozdziału „Przejście od gospodarki liniowej do gospodarki o obiegu zamkniętym: Co to oznacza dla biznesu?” w Global Environment Outlook (GEO) dla biznesu w Programie Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska.

Pełniłam funkcję eksperta-recenzenta Globalnego Raportu Zrównoważonego Rozwoju (GSDR) z 2019 roku, wydanego przez Sekretarza Generalnego ONZ; byłam autorką raportu „10 Nowych Spostrzeżeń w Nauce o Klimacie 2019” na COP25 oraz główną autorką raportu „10 Nowych Spostrzeżeń w Nauce o Klimacie 2020” dla Future Earth. Byłam również członkiem panelu Grupy Roboczej ds. Jakości Wody (TF) Międzynarodowego Stowarzyszenia Zasobów Wodnych (IWRA), pracując nad projektem dotyczącym jakości wody: „Opracowanie Globalnego Kompendium Wytycznych w zakresie Jakości Wody”. Obecnie jestem członkiem komitetu ISO/TC 323 opracowującego normę ISO/WD 59004 Gospodarka o obiegu zamkniętym oraz koordynatorem w Chile jako przedstawiciel Sieci Rozwiązań na rzecz Zrównoważonego Rozwoju ONZ (SDSN).

W 2019 roku otrzymałem tytuł Doktora Honoris Causa – doktora prawa na Uniwersytecie Wisconsin w Green Bay za wkład w tworzenie polityk publicznych i innowacji w sektorze prywatnym w zakresie kwestii zrównoważonego rozwoju.

Romain Jacob jest badaczem podoktorskim na Politechnice Federalnej w Zurychu, w grupie prof. Laurenta Vanbevera. Jego obecne zainteresowania badawcze koncentrują się na sieciach komputerowych, protokołach komunikacyjnych, teorii harmonogramowania oraz statystyce stosowanej w projektowaniu eksperymentów. W 2019 roku ukończył studia doktoranckie pod kierunkiem prof. Lothara Thiele, również na Politechnice Federalnej w Zurychu. Jego rozprawa nosi tytuł „Wykorzystanie transmisji synchronicznych do projektowania bezprzewodowych systemów cyberfizycznych w czasie rzeczywistym”. Przed dołączeniem do ETH uzyskał tytuł magistra inżynierii systemów złożonych (2015) oraz magistra kształcenia kadry dydaktycznej dla szkolnictwa wyższego (2013), oba w École Normale Supérieure de Cachan (obecnie ENS Paris-Saclay).

W 2014 roku spędził rok na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley jako profesor wizytujący pod opieką prof. Karla Hedricka. Jest entuzjastą otwartej nauki i stara się ją promować, kiedy tylko może. Gdy tylko pozwala mu na to czas, angażuje się również w projekty z zakresu komunikacji naukowej.

An T. Nguyen, OTD, OTR/L, BCG jest naukowcem projektowym w Katedrze Nauk Biomedycznych, w Oddziale Informatyki w Cedars-Sinai Medical Center w Los Angeles w Kalifornii. Obecnie jest również doktorantką w Katedrze Badań Klinicznych i Przywództwa w Szkole Medycyny i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu George'a Washingtona. Z wykształcenia jest terapeutką zajęciową i posiada certyfikat specjalisty w dziedzinie geriatrii przyznany przez Amerykańskie Stowarzyszenie Terapii Zajęciowej (ASOT). Wcześniej uzyskała doktorat kliniczny z terapii zajęciowej na Uniwersytecie Waszyngtońskim w St. Louis oraz licencjat z fizjologii na Uniwersytecie Waszyngtońskim w Seattle, który ukończyła z wyróżnieniem.

Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na wykorzystaniu technologii informatycznych w ochronie zdrowia do poprawy opieki rehabilitacyjnej nad osobami starszymi, w tym na interdyscyplinarnych zespołowych modelach opieki geriatrycznej, interdyscyplinarnej koordynacji opieki, podejmowaniu decyzji klinicznych oraz równości w dostępie do opieki zdrowotnej, zwłaszcza w celu zaspokojenia potrzeb zdrowotnych osób starszych z ograniczoną znajomością języka angielskiego. Tematy te są dla niej szczególnie istotne jako Amerykanki pochodzenia wietnamskiego pierwszego pokolenia i córki uchodźców z wojny w Wietnamie.

Jako zapalony ORCID jako użytkowniczka i entuzjastka, z radością zasiada w ORAC, aby pomóc reprezentować potrzeby młodych badaczy w dziedzinie nauk o zdrowiu.

Declan O'Loughlin jest adiunktem na Wydziale Projektowania Elektronicznego w Trinity College w Dublinie, specjalizującym się w systemach i aplikacjach biomedycznych. Jego zainteresowania badawcze obejmują innowacyjne urządzenia medyczne wykorzystujące właściwości elektryczne organizmu, takie jak nowatorskie metody obrazowania do wykrywania nowotworów. W szczególności jego praca koncentruje się na identyfikacji i uwzględnianiu odchyleń od normy w populacji, które mogą wpływać na dokładność, użyteczność i możliwość uogólniania urządzeń. Jego osiągnięcia zostały docenione zarówno w kraju, jak i za granicą, w postaci publikacji, projektów badawczych, nagród i współpracy.

Dr O'Loughlin promuje otwarte stypendia naukowe i przejrzyste rejestry badań dla naukowców poprzez rozwijanie narzędzi i danych typu open source, krajowe procesy zapewniania jakości oraz jako przedstawiciel badaczy.

Dr Praveen B. Malla jest konsultantem ds. zarządzania, specjalizującym się w strategiach i innowacjach dla branż opartych na własności intelektualnej. Posiada ponad dwudziestopięcioletnie doświadczenie w przemyśle i środowisku akademickim, piastując stanowiska w firmach Aptech, Times Group, Infosys i LemonBridge Research. Jego doświadczenie zawodowe obejmuje strategie korporacyjne, zarządzanie aliansami i partnerami, zarządzanie innowacjami, badania i doradztwo biznesowe, zarządzanie treścią i publikacjami, sprzedaż, dystrybucję oraz edukację i szkolenia.
Oprócz doradztwa, wykłada na uniwersytetach w Indiach i za granicą. Jest ceniony za swoją pedagogikę opartą na doświadczeniu i odgrywaniu ról oraz umiejętność projektowania opartych na technologii ram nauczania, dostosowanych do potrzeb szkolnictwa wyższego.
Dr Malla posiada doktorat z ładu korporacyjnego z IIT Bombay oraz cztery tytuły magistra – MBA, MA (literatura), MA (filozofia) i MS (psychologia). Jest również prawnikiem. Opublikował ponad 50 prac naukowych, artykułów i rozdziałów książek oraz jest autorem trzech książek, w tym dwóch wydanych w wydawnictwie Taylor & Francis (Wielka Brytania).
Jego związek z ORCID Rozpoczął działalność w 2024 roku, kiedy kierował programem społecznym w Uzbekistanie. Wśród licznych afiliacji akademickich, formalnie reprezentuje TDIU Samarkand Filial w Uzbekistanie, w swoim ORCID Rola.

Profesor Erwin L. Rimban, wielokrotnie nagradzany autor i pedagog, wniósł znaczący wkład w różne dziedziny nauki dzięki ponad 22 opublikowanym książkom, obejmującym takie tematy jak metody badawcze, psychologia społeczna, zdrowie publiczne, literatura mądrościowa, teologia porównawcza, filozofia mistyczna i zarządzanie zasobami ludzkimi. Z pasją do upowszechniania wiedzy, angażuje się w niwelowanie luk w komunikacji naukowej, szczególnie w psychologii i edukacji interdyscyplinarnej.

Jako adiunkt na Uniwersytecie Stanowym Cagayan prowadzi zajęcia na studiach licencjackich i magisterskich. Jest orędownikiem zarządzania jakością w edukacji i posiada certyfikaty: audytora wewnętrznego jakości ISO 9001:2015, Lean Six Sigma Yellow Belt i Green Belt oraz certyfikowanego specjalisty ds. badań. Dzięki praktycznemu doświadczeniu w doskonaleniu procesów akademickich, z powodzeniem kierował inicjatywami akredytacyjnymi i aktywnie uczestniczy w zarządzaniu ryzykiem oraz analizie przyczyn źródłowych, aby zapewnić ciągłą doskonałość instytucji.

Poza działalnością akademicką, prof. Rimban jest zaangażowanym liderem w sektorze organizacji pozarządowych (NGO), promując holistyczną edukację, rozwój społeczności lokalnych i pracę socjalną. Jest zaangażowany w realizację Strategicznych Celów Rozwoju ONZ, w szczególności poprzez promowanie strategicznego przewidywania, analizy danych i myślenia o przyszłości. Otwarty na współpracę globalną, pracuje nad inicjatywami związanymi z kwestiami humanitarnymi, sprawiedliwością społeczną i równym dostępem do edukacji. Uznany za jednego z najbardziej produktywnych pracowników naukowych w Azji przez prestiżowy indeks AD Scientific Index, jest również członkiem Globethics Pool of Experts i aktywnie uczestniczy w działaniach na rzecz internacjonalizacji uniwersytetu. Jego zainteresowania badawcze obejmują psychologię edukacyjną, psychologię poznawczą, psychologię transpersonalną, neuronaukę poznawczą oraz sztuczną inteligencję.

P. Ravi Shankar jest członkiem wydziału w Centrum Edukacji IMU (ICE) w Kuala Lumpur w Malezji. Jest koordynatorem ds. ewaluacji w IMU. W ciągu ostatnich dwóch dekad pracował jako profesor, prodziekan i przewodniczący komisji programowych na kilku uniwersytetach w Nepalu i na Karaibach. Jest autorem 715 publikacji w różnych czasopismach krajowych i międzynarodowych. Napisał 12 rozdziałów w siedmiu książkach. W latach 2019 i 2020 plasował się w gronie 2% najlepszych naukowców na świecie, a także prowadził badania naukowe.

Recenzował ponad 720 artykułów naukowych w różnych czasopismach. Brał udział w tworzeniu regionalnych centrów nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w Nepalu i był ekspertem w kilku krajowych warsztatach poświęconych tej tematyce. Od ponad dwóch dekad prowadzi szkolenia studentów medycyny z zakresu racjonalnego stosowania leków. Jego zainteresowania badawcze obejmują racjonalne stosowanie leków, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nauczanie w małych grupach oraz medycynę humanistyczną. Lubi podróżować, jest kreatywnym pisarzem i fotografem.

Jiban Pal jest orędownikiem otwartej nauki, socjologiem habilitowanym nauki i członkiem-założycielem Rady Redakcyjnej Re3data. Uzyskał doktorat z scientometrii i był profesorem wizytującym w ICTP w Trieście we Włoszech. Z pasją dąży do budowania potencjału organizacji badawczo-rozwojowych w zakresie badań cyfrowych poprzez infrastrukturę otwartej nauki, dążąc do poprawy zarządzania i wartości usług dla naukowców akademickich.

Dr Pal pracuje w Indyjskim Instytucie Statystycznym od ponad dwudziestu lat. Pełni również funkcję dyrektora węzłowego w Indyjskim Systemie Informacji Badawczej Rządu Indii. Jest autorem wielu wpływowych publikacji, a obecnie pełni funkcję redaktora pomocniczego Frontiers in Research Metrics and Analytics. Zawsze podchodzi do sprawy z przemyślanym podejściem i ceni sobie słuchanie wszystkich, aby podejmować racjonalne i inkluzywne decyzje. Jest wybranym członkiem zarządu FORCE11 oraz Rady Zarządzającej ISI. W 2021 roku otrzymał prestiżową nagrodę InfoShare Award od ASIS&T (USA) oraz stypendia na podróże od Amerykańskiej Unii Geofizycznej i Niemieckiej Fundacji Badań Naukowych. Jego zainteresowania obejmują: archiwizację cyfrową, inżynierię metadanych, otwartą naukę, zarządzanie danymi FAIR, informatykę medyczną i scientometrię.

Prof. Prabhat K. Singh pracuje obecnie jako naukowiec (G) w Oddziale Radiacji i Fotochemii w Centrum Badań Atomowych Bhabha w Mumbaju w Indiach. Prof. Singh ukończył studia magisterskie z chemii na Uniwersytecie Burdwan ze złotym medalem w 2005 roku. W 2006 roku dołączył do Centrum Badań Atomowych Bhabha po ukończeniu rocznego programu orientacyjnego, gdzie otrzymał złoty medal Homi Bhabha za zdobycie pierwszej pozycji. Prof. Singh uzyskał stopień doktora w Instytucie Narodowym Homi Bhabha, otrzymując nagrodę za najlepszą pracę dyplomową w 2011 roku, a następnie przeniósł się na Uniwersytet Pensylwanii w USA, aby kontynuować pracę podoktorską pod kierunkiem prof. Robina M. Hochstrassera.

Jego obecne zainteresowania badawcze obejmują ultrakrótką spektroskopię, chemię supramolekularną i zastosowanie materiałów samoorganizujących się do projektowania czujników optycznych do zastosowań w bioczujnikach i chemoczujnikach.

Prof. Singh jest autorem około 129 publikacji w recenzowanych czasopismach międzynarodowych, z indeksem H wynoszącym 37 i ~3250 cytowaniami. Jest laureatem nagrody dla młodych naukowców przyznawanej przez Departament Energii Atomowej (DAE), Indyjskie Stowarzyszenie Kongresu Nauki (ISCA) oraz Narodową Akademię Nauk Indii (NASI). W uznaniu jego pracy został wybrany na członka INYAS (2017-2021) oraz Narodowej Akademii Nauk Indii (NASI). Prof. Singh pełnił również funkcję Młodego Współpracownika Indyjskiej Akademii Nauk (IASc) w Bangalore (2017-2020), a obecnie jest Młodym Stowarzyszonym Maharashtra Academy of Sciences. Jest również członkiem prestiżowej Global Young Academy (GYA) w Berlinie, w Niemczech. Prof. Singh pojawił się na liście 2% najlepszych naukowców opublikowanej przez Uniwersytet Stanforda w Elsevier, dwa razy z rzędu, tj. w 2021 i 2022 roku.

Niedawno został wybrany na członka Indyjskiego Towarzystwa Chemicznego (Indian Chemical Society) i członka stowarzyszonego Indyjskiej Narodowej Akademii Nauk (INSA) na rok 2023. Niedawno prof. Singh otrzymał tytuł członka Królewskiego Towarzystwa Chemicznego (FRSC) oraz tytuł Młodego Członka TWAS (2023-2028) przyznany przez Światową Akademię Nauk. Jest również członkiem Narodowego Komitetu IUPAC (2024-2027).

Stella Tsani jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Narodowego i Kapodistriasa w Atenach w Grecji. Jest członkinią Global Young Academy, główną autorką siódmej edycji Global Environment Outlook (GEO-7) UNEP, członkinią Rady Dyrektorów Euro-Śródziemnomorskiego Forum Instytutów Nauk Ekonomicznych, ekspertką grupy foresightowej „MED 2050” oraz współautorką raportu IPCC AR7.

W swojej pracy stosuje metody i narzędzia ekonomiczne na poziomie mikro- i makro, z perspektywy systemowej, aby rozwiązywać kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem, oceną polityki, zarządzaniem majątkiem państwowym (państwowe fundusze majątkowe), zasobami naturalnymi ze szczególnym uwzględnieniem odnawialnych źródeł energii, węglowodorów i wody, powiązaniami woda-energia-żywność-ekosystemy, instytucjami, rynkami pracy, innowacjami technologicznymi, gospodarką, energią i modelowaniem środowiska oraz analizą scenariuszy.

Martijn van der Meer jest historykiem medycyny i nauki w Erasmus Medical Center i Erasmus University Rotterdam w Holandii. Jego badania koncentrują się na historii zdrowia publicznego jako formie zbiorowego działania. Wcześniej pełnił funkcję starszego doradcy ds. polityki badawczej na Uniwersytecie w Tilburgu i przewodniczył Center of Trial and Error. W uznaniu jego roli współzałożyciela Journal of Trial and Error znalazł się na liście Forbes Europe 30 Under 30 w kategorii Nauka i opieka zdrowotna.

Dr Jane Yau jest starszą badaczką w Instytucie Badań i Informacji Edukacyjnej im. Leibniza DIPF w Niemczech. Jest członkinią Global Young Academy i współprzewodniczyła grupom roboczym Science Education for Youth oraz ONZ SDGs w latach 2022–24.

Jest również członkiem Międzynarodowej Rady Naukowej i ekspertem konsultacyjnej grupy roboczej ds. edukacji naukowej. Ponadto jest członkiem Komitetu Doradczego Centrum Edukacji Naukowej Smithsonian z siedzibą w Waszyngtonie. Wcześniej była badaczką wizytującą w Instytucie UNESCO ds. Kształcenia Ustawicznego w Hamburgu.

Obecnie pełni funkcję Kierownika Programu w projekcie Horyzontu Europa – GREAT Realizing Effective and Affective Transformation (2023-26), którego celem jest wykorzystanie gier jako skutecznego globalnego kanału komunikacji między obywatelami a decydentami. Za pomocą gier zbierane są opinie obywateli na temat polityki klimatycznej, aby wspierać decydentów w jej lepszym dopasowaniu do ich potrzeb. Opublikowała ponad 80 artykułów w czasopismach „Mobile Learning”, „Learning Analytics” i „Educational Technologies”.